تازه ترين
دفاع از شمشیر اسلام
  تعلیم الاسلام
  February 26, 2018
   0

نویسنده: مفتی عبدالظاهر”صدیقی” / ویب سایت تعلیم الاسلام

ضمن سير اجمالي از ماجراي تولد دنياي نويني (جهان اسلام) که ناگهان سير طبيعي و عادي تاريخ را بشکست و از دل عربستان بيرون آمده جهان را فرا گرفت.

ومی خواهیم پاسخ این شبه را بدهیم که می گویند «اسلام بزور شمشير تحميل گشت» زيرا همچنانکه درتاریخ روشن است اسلام در مکه با ايمان عده اي فداکار که در برابر شکنجه ها بسختي مقاومت مي نمودند آغاز شد.

و چون به مدينه هجرت نمودند در آن شهر نيز با شمشير وارد نشدند بلکه در اثر تبليغات قبلي که در ميان مردم مدينه (هنگام آمدن آنها به زيارت کعبه) انجام گرفته بود با استقبال عده اي روبرو گشتند و به تدريج در اثر نفوذ معنوي قرآن کريم دلهاي مردم مدينه را جلب نمودند.

جنگهاي پي در پي نيز همچنانکه ملاحظه گرديد غالباً صورت دفاعي داشت و چون کفار قريش بمرکز مسلمين و اهل ايمان حمله ور مي شدند جنگ آغاز مي گشت.

از طرفي پس از فتح مکه مردمان از راه ميل و رغبت فوج فوج در دين خدا داخل شدند و عفو و چشم پوشي پيغمبرصلی الله علیه وسلم در مواضع مختلف تأثير معنوي تربيت قرآن را در اعماق دلها بگذاشت.

و همچنان بيش از بيش موجب گرمي ايمان دلباختگان اسلام گرديد بنابراين ملاحظه مي گردد که نحوه پيشرفت در عصر نبوي صلی الله علیه وسلم مرهون چه عواملي بود و البته اسلام را بايد بر اين دوران متکي دانست و از اينجا شناخت.

زيرا اگر بفرض کسی هم بعدها بزور و جبر عملي انجام داده باشد، در اصل و مايه اسلام که در زمان پيغمبر خداصلی الله علیه وسلم نمايان گشت چنين روشي در کار نبوده است و اگراز اسلام جنگي برمي خاسته قصد ميکروب کشي و از بين بردن فساد و فتنه و اعلاي کلمه توحيد در ميان بوده نه آدم کشي و خونخواري و کشورگشائي و استعمار و استثمار ملل ضعيف.

در حاليکه شيوه نبردهاي اسلامي از نواميس طبيعي محسوب مي گردد چه حتي در پيکر ما نيز گلولهاي مجهز در برابر ميکروبهاي مهاجم پيکار مي نمايند و دفع فساد و فتنه اي که موجب از ميان رفتن نظامات دروني خواهد بود مي کنند.

اما در دورانهاي بعد از پيغمبرصلی الله علیه وسلم اولاً : اسلام  شمشيرزناني آن چنان مؤمن و مجاهد ساخته بود که بدون سلاح جنگي در برابر فيل سواران ايران و لژيونهاي نيرومند روم با ايماني محکم سرسختانه مي جنگيدند و پيروز مي شدند.

بنابراين نسبت به ايمان آن سپاهيان مجاهد  نمي توانيم اتهام «زور و جبر» را به ميان آوريم براي آشنايي با قدرت معنوي مسلمين مناسب است واقعه اي را نقل نمايم خالد بن وليدرضی الله عنه با لشکري برسر حصين حيره فرود آمد و گفت مردي عاقل را بر من  (بفرستيد) تا با او سخن گويم.

عبدالمسيح بن بقيله الغاني را بر او فرستادند و او از معمران بود (بسيار عمر کرده بود) چون خالد بر او نگاه کرد) گفت چيست اينکه بدست مي گرداني؟ گفت سم ساعة؟ زهر يک ساعت است؛ گفت اگر به نزديک تو چيزي نباشد که موافقه باشد مرا و اهل مرا بخورانم و خويشتن را باز رهانم که از عمر من جز اندک نمانده.

خالد گفت مرا ده و آن زهر از او گرفت و گفت «بسم الله رب الارض و السماء الذي لايضر مع اسمه شيء في الارض و لا في السماء بسم الله خالق الاشياء» گفت بنام خداوند آسمان و زمين که با نام او هيچ چيز گزند نکند (زيان نرساند).

آنگه زهر در دهان نهاد و نوشیدو فرو برد. يکساعت رعشي در او درآمد و سري جنبانيد آنگاه عرق کرد و به هوش آمد اینگار هيچ رنج نبوده است او را!» اين نمونه اي است از نيروي توکل مسلمين بر خدا و عقيده بحفظ و نگاهداري او.

در برابر چنين مردان پولاديني هيچ نيرويي تاب مقاومت نخواهد داشت و خواه و ناخواه درهم مي شکند چنانکه خالدبن وليدرضی الله عنه در نامه اي که پس از فتح حيره بسوي ملوک ايران ارسال مي دارد مي نويسد:«فقد جئتکم بقوم يحبون الموت کما تحبون الحياة! با گروهي بسوي شما مي آيم که آنها مرگ را همچنانکه شما زندگي را دوست داريد دوست مي دارند!.

راستي هنگاميکه سپاهي اين چنين نسبت به مرگ در راه خدا بي پروا باشند موضوع مسلمان شدن آنها بزور شمشيرهذيان و مسخره نيست؟!

خلاصه اینکه اسلام دینی نیست که برکس ظلم کند ویا بدون موجب برکسی زور کند اما زیر بار زورهیچ زورگویی هم نخواهد رفت بلکه برای کیان ودفاع اسلام ،مسلمین واز بین بردن فتنه وفساد از روی زمین با هر ابزاری که باشد مقابله خواهد کرد چه آن ابزار شمشیرهای کهنه وپوسیده با شد وچه سلاهای پیشرفته امروزی باشد.

واسلام دین است که همیشه بلند مرتبه است وهیچ دینی بر او برتری نخواهد داشت . اما درعین حال دین صلح وآرامش وعدالت محور برای تمام جهانیان است.

واین که دشمنان وبعضی مسلمان نماها وخود فروختگان مدافعان اسلام را تروریست معرفی می کند این یک جنگی تبلیغاتی ازطرف دشمنان اسلام و مسلمین است که هیچ حقیقت ندارد وبه همه ما لازم است که ازخواب غفلت بیدارشویم وفریب دشمن را نخوریم وفکر واندیشه خود را بکار بیندازیم.

بالا